κάκου (του) [Επίρρημα]

1. άδικα, ανώφελα, μάταια Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Επίρρημα:
   τροπικό

   Παράδειγμα:
   Εσύ κ' έσνε για τ' εμέν του κάκου ενεγκάστα.