κουρφίζω [Ρήμα]

1. επαινώ Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. υπερεπαινώ, κολακεύω, επαινώ Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Παθητική φωνή:
   κουρφεύκουμαι = καυχιέμαι και κουρφίσκουμαι

3. επαινώ, κορυφώνω εξυψώνω τρίτον για τις αρετές του Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   1. Προέλευση:
   Από το Αττικό κορυφόω-ώ που σημαίνει εξυψώνω, σχηματίζω κορυφή, κορυφίζω ή από το ρήμα κουρ'φίζω με αυτή την έννοια.

   2. Σχόλια
   Παρατατικός: εκούρ'φιζα
   Μέλλοντας: θα κουρ'φίζω
   Αόριστος: εκούρ'φιξα
   Προστακτική: κούρ'φιξον!
   Παράγωγο ουσιαστικό: κουρφέας

   3.Παράδειγμα:
   Κουρ΄φιζ' ο κουρφέας, ατός ατόν - ο παινεσιάρης επαινεί τον εαυτό του-

   4. Αναφορά:
   Έπειτ' εκεί κορυφαίος εστηκώς (Αριστοφάνη Πλούτος 593)