τσορίν (το) [Ουσιαστικό]

1. έλος, τέλμα πηγή που μόλις αναβλύζει Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Τσίτης

   Παράδειγμα:
   Επεκεί εντώκαν σο τσορίν κιάν κι εξέβαν ση νερού το κιφάλ’.

2. έλος στάσιμο νερό Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης