φωτασία (η) [Ουσιαστικό]

1. φώταγμαν, λάμψη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Καπίκιοϊ

   Παράδειγμα:
   Δύ’ καλοέρ’ εκλούθεσαν τη φωτασία τ’ εικόνας και έρθαν σην Τραπεζούνταν.