φυσητής (ο) [Ουσιαστικό]

1. βοηθός του γανωτή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Επέρεν τον φυσητήν ατ’ κι εσέβεν ση στράταν.