βώκος (ο) [Επίθετο, Ουσιαστικό]

1. ανόητος, μωρός Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. χοντράνθρωπος, αδαής, τσομπάνος Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Προέλευση:
   από το ιωνικό βούκος και βουκόλος
   < Η Κάλας άμμε ποών ελελάθει βούκος αοιδός - Θεοκρίτου Ειδύλλια 10-38>

   Πτώσεις:
   ονομαστική ο βώκος και βώκον
   γενική τοι βώκου και βώκονος
   αιτιατική τον βώκον

   Παράδειγμα:
   « Βώκος έσ' νε, βώκος επέμ'νες! Τσοπάνος ήσουν κι απόμεινες!»