κόμπωμαν (το) [Ουσιαστικό]

1. κορόιδεμα, απάτη Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Παράδειγμα:
   εκόμπωσ'ατον κ'επαίρα τσάπαν το χτήνον

2. ξεγέλασμα, εξαπάτηση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης