τσιπουκέα (η) [Ουσιαστικό]

1. ξύλισμα με βέργα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη τσιπούκ

   Παράδειγμα:
   Αν αποστέκ’ ο βραδα̤νόν κρούγ’ν ατόν τσ̌ιπουκέας.

2. το χτύπημα με το τσιπούκ Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης