βοτρύδ (το) [Ουσιαστικό]

1. τσαμπί Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. το τσαμπί των σταφυλιών Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Προέλευση:
   υποκοριστικό του αρχαίου βότρυς
   < Εν δέ τίθει σταφυλήσι μέγα βρίθουσαν αλωήν καλήν χρυσίην, μέλανες δ' ανά βότρυες ήσαν - έβαζε επάνω αμπέλι μεγάλο, γεμάτο σταφύλια, όμορφο μαλαματένιο, με μαύρα τσαμπιά - Ιλιάδος Σ 562>

   Πτώσεις:
   ονομαστική το βοτρύδ
   γενική τοι βοτρυδί'΄
   αιτιατική το βοτρύδ'

   Παράδειγμα:
   « Δέβα αγόρασον ημ'σόν οκάν σταφύλεα, α σά μαύρα τα βοτρύδεα»