τσέπλ (το) [Ουσιαστικό]

1. εξώφλοιο, φλούδα Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. τσόφλι, κέλυφος 1) φλούδα δέντρου (Ιδίωμα: Χαλδίας) 2) το περικάρπιον των σκληρών καρπών, καρυδιάς, λεπτοκαριάς, κλπ. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Τ’ ωβού το τσέπλ’.
   2) Τη κοχλιδί’ το τσεπλ’.
   3) Ο σ̌κύλον έφαεν τη φωλέας τ’ ωβά με τα τσέπλια τουν.