χωριστός (ο) [Επίθετο]

1. ξεχωριστός, διαζευγμένος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Εποί’νεν πάντα χωριστόν δουλείαν μαναχός.
   2) Η γυναίκα τ’ χωριστέσα έτον.