χρώμαν (το) [Ουσιαστικό]

1. 1) η χροιά του ουρανού, της ίριδος, των ανθέων 2) για πράγματα απέκτησε ωραίο χρωματισμό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Εχάσεν το χρώμαν ατ’, ωχρίασε. (για πράγματα άλλαξε ο χρωματισμός)
   2) Επαίρεν χρώμαν. (απέκτησε χρώμα ροδόχρουν)