χρόνος (ο) [Ουσιαστικό]

1. χρόνος, καιρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό χρόνος

   Παράδειγμα:
   Χρόνοι έρθαν κι εδέβανε, καιροί έρθαν και πάγ’νε.