χρά χρού []

1. ο θόρυβος των ξερών φύλλων Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Αμάν ντο έκουσε το χρα-χρου, έσυρε εσκότωσεν ατόν.