χουσμέτ (το) [Ουσιαστικό]

1. τύχη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κισμέτ’

   Ιδίωμα:
   Τσακράκ, Κερασούντας

   Παράδειγμα:
   Εγώ πα’ α’ πάγω αραεύω το χουσμέτ’-ι-μ’.