χουσιντή (η) [Ουσιαστικό]

1. θόρυβος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ας ση χουσ̌ιντήν τη ποδαρί ατ’ εγνέφ’σεν.