χουμπούλτς (o) [Επίθετο]

1. άπειρος, άμαθος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Εθάρρεσες κανένας χουμπούλτ'ς είμαι;