χουλαρόν (το) [Ουσιαστικό]

1. ξύλινο δοχείο κρεμασμένο στον τοίχο, όπου τοποθετούσαν τα χουλά̤ρα̤ Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   Έγκες και το χουλα̤ρόν. (έλεγαν ειρωνικά σ’ εκείνον που κουβαλούσε σε γάμους, βαπτίσεις και τα μωρά του)