φαϊτά (η) [Ουσιαστικό]

1. ωφέλεια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη φαϊτέ

   Παράδειγμα:
   Το "κύριε, ελέησον" φαϊτάν, 'κ' εποίκεν για τον Αράπ'.