φτειάω [Ρήμα]

1. κάνω Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το επίθετο: ευθύς, εία, ύ, ρήμα ευθειάω-ώ, φέρνω κάτι στην ευθεία του, ολοκληρώνω, από το νεοελληνικό φτειάχνω

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Θα ’φτειάω ’ναν σπίτι.