φούρκα (η) [Ουσιαστικό]

1. φούρκισμα, αγχόνη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Δωδεκάχρονον κορίτσ’ για σον άντραν για σην φούρκαν.

2. αγχόνη υποστήλωμα στο σκοινί απλώματος ρούχων Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   από το λατιν. furca-ae= δίκρανο ξύλο που κρατούσαν οι μοχθηροί δούλοι