φλαμπουριάτες (ο) [Ουσιαστικό]

1. εκείνος που κρατά το φλάμπουρο, σημαία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση ποιητική

   Παράδειγμα:
   (Λαλεί) τον βασιλέαν παράνυφον το γιον ατ’ φλαμπουρά̤τεν.