φις (το) [Ουσιαστικό]

1. φιτίλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ο Διάβολον πάντα εβάλ’νεν φίσια σην παρέαν και ερχίναναν σο τάβιγμαν.