σποντύλ (το) [Ουσιαστικό]

1. σφόνδυλος Μικρός ξύλινος κώνος με τρύπα στη μέση για να μπαίνει στο άκρο του αδραχτιού. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   Τον ουρανόν σποντύλ’ ελέπ’. (διατρέχει μεγάλο κίνδυνο ή στενοχώριαν)

2. σφόνδυλος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   σφόνδυλος=στρογγυλό σώμα που προσαρμόζεται στην άκρη του αδραχτιού για να ρυθμίζει και να επιταχύνει την περιστροφική του κίνηση

   Παράδειγμα:
   είδα τον ουρανόν σφοντύλ'=ζαλίστηκα από δυνατό χτύπημα ή αναπάντεχο πάθημα