σπαρτσίν (το) [Ουσιαστικό]

1. τρίφτης, στλεγγίς, σφουγγάρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Π. Υψηλάντη

   Παραδείγματα:
   1) Εσέγκεν σην ποχτσιάν το σαπουνλούκ', το σπαρτσίν και τα χαβλία.
   2) Ερούξεν το σπαρτσίν κ’ ετσάκωσεν τα μέσα τ’ς (ειρωνικά).