ποκίτα (η) [Ουσιαστικό]

1. χόρτο που φύτρωνε κοντά στα ρέματα και τα ποτάμια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σταυρίν