ποιητής (ο) [Ουσιαστικό]

1. ποιητής, Θεός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση:
   Ποιητική

   Παράδειγμα:
   Έ ουρανέ και ποιητή, κατέβ' αφκά και κρίσον.