πόϊ (το) [Ουσιαστικό]

1. ανάστημα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Το πόιν ατ'ς ίσον άμον λαμπάδα.

   Υποκοριστικό:
   πογιόπον