τσινής (ο) [Ουσιαστικό]

1. τούβλο χρωματιστό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παρωνύμιο

   Προέλευση:
   από το τσ̌ινί

   Ιδίωμα:
   Οινόης