τσιαχούρ (ο) [Ουσιαστικό]

1. γαλανομάτης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το τσ̌ακούρ

   Παράδειγμα:
   Τ’ ομματόπα μ’ είν’ τσ̌αχούρα̤.