τσεβιρμέ (η) [Ουσιαστικό]

1. περιφραγμένο τσαΐρ Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Τ’ αψί τη νερού η στράτα ας σα τσ̌εβιρμέδες απέσ’ εν’.