τσαούης (ο) [Ουσιαστικό]

1. επιλοχίας, αμαθής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Ατός σην τάβλην τσ̌αούης εν'. (αμαθής)