τιαχνιά (η) [Ουσιαστικό]

1. απόμερο, άκρη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Σ’ έναν τιαχνιάν έκρυψεν τα πράγματα.