τσαγγίν (το) [Ουσιαστικό]

1. βυζαντινών ταγγίον υπόδημα υψηλό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Εξέγκεν τα τσαγγία τ’ κ’ επλώθεν απάν’ σο τισ̌έκ.
   2) Ατώρα τσαγγία ’κι φορούν.