τρούχου (η) [Ουσιαστικό]

1. τρίχα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Από νούχου τρούχου όλα κάθεται και λέει. (παροιμία)