τεβ (το) [Ουσιαστικό]

1. δράκος, δαίμονας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Τσακράκ Κερασούντας

   Παράδειγμα:
   Ατώρα το τεβ' ήμπα̤ν να έρ’ται.