ταχούμα [Επίρρημα]

1. καθ’ ομάδας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Οι Σαντέτ’ επέγ’ναν σην ξενιτείαν ταχούμα̤ - ταχούμα̤.