ταφρά (η) [Ουσιαστικό]

1. επίπληξη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Εποίκε με η μάνα μ’ τρανόν ταφρά.