ταρπά (η) [Ουσιαστικό]

1. καλή ανατροφή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ξάϊ τα̤ρπά̤ν ’κ’ εδέκεν το παιδίν ατ’ς.

   Ομμόριζο - Παράγωγο:
   τα̤ρπα̤λής, -ήαινα, -ήν (καλοαναθρεμμένος)