ταραχτεινός (ο) [Ουσιαστικό]

1. διαβολεύς Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ποιητικό

   Παράδειγμα:
   Προξενητής, ταραχτεινός ταράζ’ εσέν’ κι εμέναν.