τάπλα (η) [Ουσιαστικό]

1. κομμάτι σανίδι κυκλικό γύρω και επάνω στο οποίο αράδιαζαν χρυσά νομίσματα που τοποθετούσαν επάνω στο κεφάλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Τραπεζούντας, Σαντάς, Κοτυώρων, Οινόης, Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Βάλον την τάπλα σ’ ζαρωτά κι έβγα απάν’ σο δώμαν.

2. 1) γαμήλιο συμπόσιο 2) δισκοειδές κάλυμμα του γυναικείου κεφαλιού 3) μικρός μεταλλικός δίσκος για απορρίμματα τσιγάρων Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   λατινική, από τη λατινική λέξη tabula-ae= σανίδα