ταβούλ (το) [Ουσιαστικό]

1. τύμπανο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Λίτσασα Νικόπολης

   Παράδειγμα:
   Τη ταβουλί’ και τη ζουρνάς η λαλία το χωρίον σο ποδάριν εσκώνισ̌κεν (σήκωνε).