τούχλα (η) [Ουσιαστικό]

1. τούβλο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   μεσαιωνική, από την μεσαιωνική λέξη τούβ(ου)λον και την λατινική λέξη tub(u)lus

   Παράδειγμα:
   Με τα τούχλας έχτ’σεν τ’ οτσ̌άγ’.

   Ομόρριζο - Παράγωγο:
   τουχλένεν (χτισμένο με τούβλα)