τορπά (η) [Ουσιαστικό]

1. σακκούλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σταυρί

   Παράδειγμα:
   Όθεν εύκαιρον τορπάν μη βάλλ’τς το κιφάλι σ’.

2. τορβάς σάκκος που περιέχει τη τροφή μονόχηλου ζώου που είναι κρεμασμένος από το λαιμό του Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική,από τη τη τουρκική λέξη torba

3. σακούλι με τροφή κρεμασμένο στον λαιμό του αλόγου Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης