τιπακέα (η) [Ουσιαστικό]

1. όσο χωρεί το τιπά̤κ' (μεγάλο πέτρινο γουδί) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Έναν τιπα̤κέαν σκόρδα εσέγκεν σα κιφαλόποδα.