τιμή (η) [Ουσιαστικό]

1. τιμή, αξία, εκτίμηση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Εκεί εξέρ’νε την τιμή μ’ και δί’νε την αξία μ’.
   2) Η τιμή τον τιμεμένον.
   3) Επεβρώτ’σεν την τιμήν ατ’.

2. 1) η υλική αξία πράγματος 2) η τιμή που αποδίδεται σε κάποιον 3) η τιμητική περιποίηση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ελληνικό ουσιαστικό τιμή