σύντζαλον (το) [Επίθετο]

1. που αρχίζει να σαπίζει Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   Από το συν και το τούρκικο Τσάλ

   Παράδειγμα:
   Το κουρίν σύντζ̌αλον έτον και εύκολα έσ̌κισα ’το.