τετίγκον (το) [Ουσιαστικό]

1. αποφράς Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Καλομηνά πρώτη τετίγκον ημέραν εν’.