τεπούρ (το) [Ουσιαστικό]

1. ρηχό ξύλινο και μεγάλο πιάτο, με το οποίο ετεπούριζαν τα γεννήματα δηλαδή με ρυθμικά τινάγματα τα καθάριζαν από τις πέτρες Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   1) Εβγάλλ’ κότα̤ και τεπούρα̤ έμορφα και μερακλία.
   2) Αρ’ αοίκον εν’ και λέγ’ν ατό τεπούρ’. (λέγεται για την αποτυχία ή τις δυσκολίες μίας υπόθεσης)

2. είδος δίσκου ξύλινου αρκετά μεγάλου με το οποίο λίχνιζαν ψηλά στον αέρα το σιτάρι για να ξεκαθαρίσει από τυχόν σκουπίδια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   μάλλον από το λατινικό tabula-ae= πίνακας, σανίδι

3. μικρό κόσκινο για τον καθαρισμό του σιταριού από τις πέτρες Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης