τενίμ (το) [Ουσιαστικό]

1. μια στράτα μεταφοράς Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ας σο στάμαν σο χωρίον μόσ̌α̤ν δύο τενίμια επόρ’νες να ευτάς.